مريم ٦٩: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
QRobot edit
(افزودن سال نزول) |
(QRobot edit) |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۴_بخش۹#link96 | آيات ۶۶ - ۷۲ سوره مريم]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۴_بخش۹#link96 | آيات ۶۶ - ۷۲ سوره مريم]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۴_بخش۹#link97 | حكايت كلام انسان در انكار بعثت و استبعاد معاد]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۴_بخش۹#link97 | حكايت كلام انسان در انكار بعثت و استبعاد معاد]] | ||
| خط ۴۳: | خط ۴۴: | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۴_بخش۱۰#link107 | سه نكته و مطلب حاصل از اين بحث]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۴_بخش۱۰#link107 | سه نكته و مطلب حاصل از اين بحث]] | ||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۳_بخش۵۰#link71 | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۳_بخش۵۰#link71 | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا «69» | |||
سپس از هر گروهى، كسانى را كه بر خداى رحمان سركشتر بودند، جدا خواهيم كرد. | |||
---- | |||
«1». تفسير اطيبالبيان. | |||
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 297 | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا (69) | |||
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ: پس هر آينه جدا گردانيم و بيرون آوريم از هر گروهى كه پيروان دينى باشند. أَيُّهُمْ أَشَدُّ: هر كدام از ايشان كه سختتر و زيادتر باشد. عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا: بر خداوند بخشنده از روى سركشى، يعنى از هر امتى آن را كه ستيزهجوتر و نافرمانتر بوده باشد جدا كنيم و به جهنم اندازيم. | |||
تنبيه: ذكر «اشدّ» تنبيه است بر آنكه حق تعالى بيشتر گناهكاران را قلم عفو بر جرايم اعمال ايشان كشد به فضل و رحمت، اگر قابليت آن را داشته باشند. | |||
اگر آيه مخصوص كفار باشد مراد آنست كه اول طايفه از آنها كه كفر و سركشى ايشان بيشتر بود جدا سازيم و به جهنم اندازيم، بعد آنها كه سركشى كمتر بود، و باقى به همين ترتيب. يا از هر كيشى اول رؤساى ايشان را به جهنم اندازند به جهت اجتماع ضلالت و اضلال در ايشان و بعد پيروان آنها. | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ يَقُولُ الْإِنْسانُ أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا (66) أَ وَ لا يَذْكُرُ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ يَكُ شَيْئاً (67) فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا (68) ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا (69) ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلى بِها صِلِيًّا (70) | |||
ترجمه | |||
- و ميگويد آدمى آيا وقتى كه مردم هر آينه بعد از اين بيرون آورده شوم زنده | |||
آيا ياد آور نميشود آدمى كه ما آفريديم او را از پيش با آنكه نبود چيزى | |||
پس قسم بپروردگار تو كه هر آينه جمع كنيم آنها و شيطانها را پس حاضر كنيم البتّه آنها را گرداگرد جهنّم بزانو در آمدگان | |||
پس بيرون ميآوريم البتّه از هر فرقهاى هر كدام از آنها را كه شديدتر باشند بر خدا از راه نافرمانى | |||
پس هر آينه ما داناتريم بآنانكه آنها سزاوارترند بجهنّم در انداختن. | |||
تفسير | |||
روايت شده است كه ابىّ بن خلف استخوان پوسيدهاى را در دست گرفت و نرم نمود و بباد داد و گفت كه محمد گمان ميكند كه ما بعد از مردن زنده ميشويم اين محال است پس اين آيه نازل شد و بعضى او را وليد بن مغيره دانستهاند در هر حال خداوند در جواب گوينده اين قبيل كلمات از افراد انسان چون مجرّد استبعادى بيش نيست جوابى فرموده كه رفع استبعاد شود و براى اين غرض جوابى بهتر از اين نيست چون هر كس متذكّر ابتداء خلق خودش شود مىيابد كه هيچ چيز نبوده و همه چيز شده و ميداند آنكس كه قدرت داشته از هيچ چنين موجود تمام و كمالى بوجود آورد قادر است آنرا ثانيا نابود كند و باز بصورت اوّل درآورد چون اختراع هر مصنوعى مشكلتر از ايجاد مثل آنست و بعضى يذكّر بتشديد كاف قرائت نمودهاند و اين با معناى تذكّر و تفكّر مناسبتر است در كافى از امام صادق عليه السّلام روايت نموده كه لم يك شيئا يعنى نه مقدّر بود و نه كائن و در محاسن از آنحضرت نقل نموده | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 486 | |||
كه نه در كتابى بود و نه در علمى و قمّى ره فرموده كه ذكرى از او نبود و روايت شده كه كفّار محشور ميشوند در قيامت با اقران خودشان از شياطينى كه آنها را اغواء نمودند هر كافرى با شيطان خود در زنجيرى بنابراين محتمل است و او در و الشياطين بمعناى مع باشد و ممكن است و او عاطفه باشد يعنى تصوّر باطلى كردند كه محشور نميشوند قسم بخداوند محشور ميكنيم آنها را كه منكر معادند بعلاوه شياطين و ملا عينى را كه اين وسوسههاى باطل را مينمايند پس حاضر ميگردانيم آنها را گرداگرد جهنّم در حاليكه از شدّت هول و وحشت و سنگينى بار گناه و خفّت بكندههاى زانوشان بزمين در آيند و قوّت برخاستن نداشته باشند چون جثى جمع جاثى است و آن كسى باشد كه مانند شتر بدو كنده زانو بزمين در آيد شايد خداوند خواسته باشد آنها را بانواع عذاب معذّب فرمايد چون خفّتى بالاتر از اين نيست كه در انظار اهل ايمان به اين وارد در محشر و جاى گير در اطراف جهنّم شوند پس بيرون ميآوريم از ميان هر امّت و ملّتى كه تابع دينى و مذهب باطلى باشند براى دخول در جهنّم عاصى و نافرمان و سركشترين آنها را و ما بهتر ميدانيم كه كدام يك از آنها سزاوارترند بآنكه در قعر جهنّم جاىگير شوند لذا زودتر در آن انداخته شوند و گفتهاند آنها پيشروان و رؤساء هر فرقه ضالّهاى ميباشند كه در دنيا پيش قدم در كفر بودند در آخرت هم بايد پيش قدم در دخول جهنّم باشند و عتى و صلى هر دو مصدرند كه تميز از اشدّ و اولى واقع شدهاند .. | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُم أَشَدُّ عَلَي الرَّحمنِ عِتِيًّا (69) | |||
پس از اينکه جدا ميكنيم و بيرون ميآوريم از هر جماعتي و هر دستهاي كدام شديدتر و سختتر است بر خداوند رحمان عتوّ و سركشي او در معاصي و مخالفت. | |||
ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ ثم از براي تراخي است، يعني پس از آنكه آنها را با شياطين در طرف جهنم پس از حشر آنها قرار ميدهيم جدا ميكنيم از هر جماعة آنها. | |||
مِن كُلِّ شِيعَةٍ جماعتي که تابع يك مسلك و طريقه باشند و پيشوايي داشته باشند که متابعت او را كنند، که ميفرمايد: | |||
يَومَ نَدعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِم الاية اسري آيه 73 وَ جَعَلناهُم أَئِمَّةً يَدعُونَ إِلَي النّارِ وَ يَومَ القِيامَةِ لا يُنصَرُونَ قصص آيه 41. | |||
جلد 12 - صفحه 470 | |||
أَيُّهُم أَشَدُّ عَلَي الرَّحمنِ عِتِيًّا عتو سركشي و طغيان و تعدي و تجاوز و روي در كفر و معاصي است، و البته طغيان كفار و اهل معاصي در كفر و معصيت شدة و ضعف دارند هر كدام شدة آنها بيشتر است عذابش سختر است بالاخص رؤساء و امراء آنها که هم عذاب خود را دارند و هم عذاب تابعين خود را، آنها را اولا از ميانه كفار و فساق جدا ميكنند و بعدا سخت معذب ميشوند، و مكرر گفته شده که سه قسم فاعل داريم بالمباشرة و فاعل بالتسبيب و فاعل بالرضا چه در افعال خيريه و چه در شريه. | |||
مثلا اگر شما سبب شديد يك نفر يا چند نفر را هدايت بايمان و اعمال صالحه كرديد علاوه از اعمال خود مثوبات آنها را مطابقش بشما ميدهند، و اگر اضلال كرديد بكفر و عناد و ترغيب بمعاصي عقوبات آنها را هم مطابقش بشما ميكنند و از اينجا معلوم ميشود که عقوبات جميع كفار و ضالين و فساق را در دوره اسلامي باولي و دومي بار ميكنند، زيرا اگر حق را باهل حق داده بودند زمين مملو از عدل و داد ميشد يك كافر و فاسق و ظالم روي زمين باقي نبود. | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
] | |||
(آیه 69)- و از آنجا که اولویتها در آن دادگاه عدل منظور میشود در این آیه میگوید: ما اول به سراغ سرکشترین و یاغیترین افراد میرویم، «سپس ما از هر گروه و جمعیتی افرادی را که از همه در برابر خداوند رحمان سرکشتر بودند جدا میکنیم» (ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ کُلِّ شِیعَةٍ أَیُّهُمْ أَشَدُّ عَلَی الرَّحْمنِ عِتِیًّا). | |||
همان بیشرمانی که حتی مواهب خدای «رحمان» را به دست فراموشی سپردند و در برابر ولی نعمت خود به گستاخی، طغیان و یاغیگری برخاستند، آری اینها از همه به آتش دوزخ سزاوارترند! | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
