يوسف ١٠٦: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
QRobot edit
(افزودن سال نزول) |
(QRobot edit) |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۳۱#link258 | آيات ۱۱۱ - ۱۰۳، سوره يوسف]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۳۱#link258 | آيات ۱۱۱ - ۱۰۳، سوره يوسف]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۳۱#link259 | اشاره اى به دلالت جمله : ((يمرّون عليها)) بر حركت زمين]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۳۱#link259 | اشاره اى به دلالت جمله : ((يمرّون عليها)) بر حركت زمين]] | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۲: | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۳۲#link267 | چند روايت در معناى آيه : ((حتى اذا استياءسالرّسل ...))]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۳۲#link267 | چند روايت در معناى آيه : ((حتى اذا استياءسالرّسل ...))]] | ||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۰_بخش۵۲#link65 | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۰_بخش۵۲#link65 | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ «106» | |||
وبيشترشان به خداوند ايمان نمىآورند، جز اينكه (با او چيزى را) شريك مىگيرند. (و ايمانشان خالص نيست) | |||
---- | |||
«1». تفسير الميزان. | |||
«2». سفرنامه حج آيةاللَّه صافى. | |||
جلد 4 - صفحه 299 | |||
===نکته ها=== | |||
امام رضا عليه السلام فرمودند: شرك در اين آيه به معناى كفر و بتپرستى نيست، بلكه مراد توجّه به غير خداوند است. «1» | |||
از امام صادق عليه السلام نيز نقل شده است كه فرمودند: شرك در انسان، از حركت مورچه سياه در شب تاريك بر سنگ سياه، مخفىتر است. «2» | |||
امام باقر عليه السلام نيز فرمودند: مردم در عبادت موحد هستند، ولى در اطاعت از غير خدا گرفتار شرك مىشوند. «3» | |||
ودر روايات ديگرى مىخوانيم كه مراد از شرك در اين آيه، شرك نعمت است. مثل اينكه انسان بگويد فلانى كار مرا سرو سامان داد، اگر فلانى نبود نابود شده بودم و امثال آن. «4» | |||
===پیام ها=== | |||
1- ايمان، مراتبى دارد و ايمان خالص كه هيچ گونه شركى در آن نباشد كم است. | |||
وَ ما يُؤْمِنُ ... إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ | |||
تفسير نور(10جلدى) ج4 299 نشانههاى مؤمن مخلص ..... ص : 299 | |||
نشانههاى مؤمن مخلص | |||
1. در انفاق: «لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً» «5» از كسى توقع پاداش و تشكر ندارد. | |||
2. در عبادت: «وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» «6» جز خداوند كسى را بندگى نمىكند. | |||
3. در تبليغ: «إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ» «7» به غير خداوند از كسى پاداش نمىخواهد. | |||
4. در ازدواج: «إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ» «8» از فقر نمىهراسد و با توكل به وعده خدا ازدواج مىكند. | |||
5. در برخورد با مردم: «قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ» «9» جز رضاى او همه چيز را كنار مىگذارد. | |||
---- | |||
«1». تفسير نمونه. | |||
«2». سفينةالبحار، ج 1، ص 697. | |||
«3». كافى، ج 2، ص 292. | |||
«4». تفسير نمونه. | |||
«5». انسان، 9. | |||
«6». كهف، 110. | |||
«7». هود، 29. | |||
«8». نور، 32. | |||
«9». انعام، 91. | |||
جلد 4 - صفحه 300 | |||
6. در جنگ وبرخورد با دشمن: «وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ» «1» از كسى به جز خداوند نمىهراسد. | |||
7. در مهرورزى و محبّت: «وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ» «2» هيچ كس را به اندازه خداوند دوست نمىدارد. | |||
8. در تجارت وكسب وكار: «رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ» «3» از ياد خداوند غافل نمىشود. | |||
نشانههاى مؤمن مشرك | |||
1. عزّت را از ديگران آرزو مىكند: «أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ» «4» | |||
2. در عمل: «خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً» «5» كار شايسته را با ناشايست مىآميزد. | |||
3. در برخورد باديگران: «كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» «6» دچار تعصّبات حزبى و گروهى مىشود. | |||
4. در عبادت: «الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ. الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ» «7» بىتوجّهى و رياكارى مىكند. | |||
5. در جنگ و نبرد: «يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ» «8» از مردم مىترسد. | |||
6. در تجارت وامور دنيوى: «أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ» «9» افزونطلبى، او را سرگرم مىكند. | |||
7. در انتخاب دين و دنيا: «وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً» «10» دنيا را مىگيرند و پيامبر را تنها مىگذارند. | |||
---- | |||
«1». احزاب، 39. | |||
«2». بقره، 165. | |||
«3». نور، 37. | |||
«4». نساء، 139. | |||
«5». توبه، 102. | |||
«6». مؤمنون، 53. | |||
«7». ماعون، 5- 6. | |||
«8». نساء، 77. | |||
«9». تكاثر، 1. | |||
«10». جمعه، 11. | |||
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 301 | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ (106) | |||
لذا خداوند سبحان بر سبيل ابهام بيان فرمود: | |||
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ: و ايمان نمىآورند بيشتر مردمان به وحدانيت و صفات سبحانى. إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ: مگر كه شكر آورندگانند به عبادت و پرستش غير او. | |||
مفسرين را در معنى اين آيه اقوالى است: | |||
1- تفسير برهان على بن ابراهيم قمى به اسناد خود روايت نموده «1» و زراره از حضرت ابى جعفر عليه السلام قال عليه السلام: شرك طاعة و ليس بشرك عبادة فى المعاصى الّتى يرتكبون فهى شرك طاعة اطاعوا فيها الشّيطان فاشركوا فى اللّه فى طاعة غيره و ليس باشراك عبادة ان يعبدوا غيره. فرمود: شرك در عبادت نيست، بلكه مراد شرك طاعت است در معاصى كه مرتكب شوند و اطاعت شيطان كنند در آن، پس شرك ورزيدند به خداوند متعال در اطاعت و پيروى غير، يعنى شيطان، و شرك در عبادت نباشد به اين معنى كه غير خدا را عبادت كرده باشند. | |||
2- قول ابن عباس مراد مشركين قريشند، اقرار داشتند به اينكه خداوند سبحان خالق و رازق و محيى و مميت آنهاست، با اين حال اصنام را عبادت | |||
---- | |||
«1» تفسير برهان ج 2 ص 274، و تفسير قمى ج 1 ص 358. | |||
جلد 6 - صفحه 309 | |||
مىكردند. «1» 3- مراد اهل كتابند، ايمان به خدا و روز قيامت آوردند، پس مشرك شدند به انكار قرآن و انكار نبوت پيغمبر ما حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و روايت دارم بن قبيضه از حضرت رضا عليه السّلام بدين مضمون وارد شده. «2» 4- مراد منافقين هستند كه اظهار ايمان نموده لكن در باطن مشركند. | |||
5- تفسير برهان- مالك بن عطيه از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده در معنى اين آيه، فرمود: او مردى است كه گويد: اگر فلانى نبود من هلاك مىشدم، و اگر فلانى نبود چنين مىرسيد به من، يا هر آينه مىمرد عيال من. آيا نمىبينى بدرستى كه اين شخص براى خدا شريكى در ملك و سلطنت سبحانى قرار داده كه روزى دهد او را و دفع نمايد از او بلا را. راوى گويد: | |||
عرض كردم مىگويد اگر خداى تعالى منت نمىنهاد بر من به سبب فلان كس هر آينه هلاك مىشدم. حضرت فرمود: بلى، بأسى نيست به اين قول. «3» 6- مراد شرك در نعم است. | |||
7- مراد شركى است كه به حد كفر نرسد و به اين دو قول هم روايت وارد شده. | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ (103) وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ (104) وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ (105) وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ (106) أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ (107) | |||
ترجمه | |||
و نباشند بيشتر مردم اگر چه زياد شايق و ساعى باشى گروندگان | |||
و نميخواهى از ايشان بر آن هيچ مزدى نيست آن مگر پندى از براى جهانيان | |||
و بسا از نشانه قدرت در آسمانها و زمين كه ميگذرند بر آنها و ايشان از آنهايند روى گردانندگان | |||
و نميگروند بيشترشان بخدا مگر آنكه آنانند شرك آورندگان | |||
آيا پس ايمن شدند از آنكه بيايد آنها را فرو گيرندهاى از عذاب خدا يا بيايد آنها را قيامت ناگهان و آنها ندانند.. | |||
تفسير | |||
خداوند براى تسليت خاطر حبيب خود از عدم تأثير دعوت در قلوب قاسيه معاندان و منافقان و بيخردان ميفرمايد كه بيشتر مردم هر قدر سعى و كوشش نمائى و مبالغه در بيان آيات و ارائه معجزات براى آنها كنى ايمان نميآورند چون اسير شهوت و غرق در درياى جهالت و غفلت و لجاجتند تو از آنها بر تبليغ رسالت و بيان احكام و مصالح آنها مزد كه نميخواهى مزد تو با خدا است خواهد داد و نيست | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 181 | |||
آنچه تو تبليغ مينمائى كه قرآن است مگر موعظه و نصيحت و پند براى اهل عالم خواه بپرهيزند خواه نپرهيزند تو وظيفه خود را انجام دادى چه بسيار از آيات و دلائل واضحات بر يگانگى خدا و علم و قدرت و حكمت او در آسمانها و زمين است كه شبانه روز از نظر آنها ميگذرد و ايشان مشاهده مينمايند آنها را و تفكّر و تدبّر نميكنند در آنها و روى ميگردانند از آنها و اين دليل است بر آنكه قصور و تقصير از طرف تو نيست از خودشان است لذا اگر ايمان هم بياورند بخدا بيشترشان شريك قرار ميدهند با خدا شيطان را در اطاعت اگر بگويد عبادت كنيد بتها را و بخوانيدشان خدا تا بوسيله آنها تقرّب بخدا پيدا كنيد سجده ميكنند در مقابل بت با آنكه ميدانند و ميگويند خدا خالق و رازق ما است و اگر بگويد عزير يا مسيح پسر خدا است و محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پيغمبر خدا نيست يا على بن أبي طالب و يازده فرزندش اولياء خدا و اوصياء پيغمبر نيستند مىپذيرند و قائل بخلافت و امامت ابو بكر و عمر و عثمان و معاويه و يزيد پليد ميشوند و يا اسماء الهى را كه مخصوص بذات احديّت است بغير خدا اطلاق مينمايند يا در عبادت ريا ميكنند و غير خدا را با او در نيّت شريك ميسازند يا فقط براى رضاى خلق و خود نمائى بجا مىآورند يا ميگويند اگر فلانى نبود من ميمردم يا چنين و چنان ميشدم و سبب ظاهرى را علّت حقيقى مىپندارند و براى خدا در قدرت و سلطنت شريك قرار ميدهند خوبست بگويند اگر خدا نميخواست من بدست فلانى نجات نمىيافتم و ميمردم و امثال اينها كه همه اطاعت و عبادت شيطان و شرك بخدا است نهايت آنكه بعضى جلى و بعضى خفى و بعضى اخفى است و با ايمان بخدا هم منافات ندارد چون در عين حال قائلند بآنكه خداوند حى قادر توانائى وجود دارد ولى شيطان نميگذارد بلوازم علمشان عمل نمايند و سخن بگويند و اين معنى وجه جمع بين روايات و اقوال در مراد از شرك در اين آيه است اگر چه از بعضى اخبار ظاهر ميشود كه مخصوص بشرك در طاعت است و شامل شرك در عبادت نميشود و بالغ بحدّ كفر نيست و در آيه اخيره ملامت فرموده اهل شرك و عصيان را بر ايمنى آنها از عذاب محيطى كه بپوشاند و فراگيرد آنها را يا آنكه ناگهان قيامت كبرى كه روز محشر است قيام نمايد يا قيامت صغرى كه روز مرگ است برسد و آنها متوجّه نباشند تا براى بيچارگى خودشان | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 182 | |||
چارهاى نمايند .. | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ كَأَيِّن مِن آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الأَرضِ يَمُرُّونَ عَلَيها وَ هُم عَنها مُعرِضُونَ (105) وَ ما يُؤمِنُ أَكثَرُهُم بِاللّهِ إِلاّ وَ هُم مُشرِكُونَ (106) | |||
و چه بسيار از آيات الهيه چه آيات سمائي و چه آيات ارضي که بر اينکه مشركين و كفار ميگذرد و مشاهده ميكنند و لكن آنها از اينکه آيات غافل هستند و توجه نميكنند و بر آنها تأثير نميگذارد. | |||
وَ كَأَيِّن مِن آيَةٍ آية دليل و برهان بر وجود حق و وحدانيته و قدرته و حكمته و سائر صفات او است و تمام مخلوقات حق از عوالم علوي و سفلي دليل است | |||
(و في کل شيئي له آية || تدلّ علي انه واحد) | |||
في السموات از خلقت كرات جوّيه كره شمس و منظومههاي شمسية و كواكب علويه و نظم در حركت هر يك که دقيقه تخلف نميكند در سرعت و بطاء و آثار مترتبه بر آنها و نزول باران و برف و تشكيل فصول اربعه و شب و روز و غير اينها از آنچه مشاهده ميشود که هر يك دليل بارزي است. | |||
و الارض از بحار و انهار و جبال و معادن مستخرجه از آن و نباتات و حيوانات برّي و بحري از طيور و انعام و سباع و وحوش و هوام و انسان و غير آنها که در هر يك چه اندازه آثار قدرت و علم و حكمت وجود دارد | |||
برگ درختان سبز در نظر هوشيار || هر ورقش دفتريست معرفت كردگار | |||
يَمُرُّونَ عَلَيها که برخورد ميكنند بآنها بالاخص حالات مختلفه که در خود مشاهده ميكنند از غنا و فقر، صحت و مرض، عزت و ذلت، حيات و موت نعمت و بلاء که تمام دليل است که مدبر خداوند است. چه بسيار بر امري تصميم قطعي گرفته ميشود و تمام اسبابش را فراهم ميكند و بنتيجه نميرسد و تمام اينها امور حسبيه مشهود کل است. و اما امور غير محسوس از عوالم مجردات | |||
جلد 11 - صفحه 289 | |||
و ما وراي طبيعت و ملائكه و جنّ و غير اينها الي ما شاء اللّه. | |||
وَ هُم عَنها مُعرِضُونَ مرجع ضمير هم تمام مشركين چه شرك عبادتي يا افعالي باشد و تمام كفار چه كفار جحودي باشد يا انكاري بلكه حتي بسياري از طبقات مسلمين که توجه بخدا ندارند و تمام نظر باسباب ظاهري و مسلك قاروني دارند که قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلي عِلمٍ عِندِي قصص آيه 78، و اعراض پشت كردن و نديده گرفتن است كانّه هيچ يك از اينکه آيات را مستند بخدا نميدانند يا مستند بطبيعت يا ببخت و پيش آمد يا خشم طبيعت ميشمارند. | |||
وَ ما يُؤمِنُ أَكثَرُهُم بِاللّهِ إِلّا وَ هُم مُشرِكُونَ اخبار بسياري داريم که مراد از مشركين شرك طاعت است نه شرك عبادت لكن مكرر گفتهايم که اخبار بيان مصداق ميكند منافي با عموم ندارد بلي البته شرك ذاتي و صفاتي مناسبت با آيه ندارد و لكن شرك افعالي و عبادتي را يقينا شامل است بقرينه وَ ما يُؤمِنُ أَكثَرُهُم بِاللّهِ که يا مستند بطبيعت يا باسباب و وسائط ميدانند يا مستند بآلهه خود از اصنام و شمس و غير اينها ميپندارند و اخبار مذكوره شرك طاعت را هم ميفرمايد شامل است و اينکه از اقسام شرك خارج است زيرا اطاعت غير خدا اگر بامر الهي باشد عين اطاعت خدا است مثل اطاعت رسول و اولي الامر و اطاعت والدين و اطاعت زوج و امثال اينها و اما اگر مورد نهي الهي باشد مثل اطاعت شيطان، هواي نفس، ارباب ضلال اينکه هم يك نوع شرك عبادتي است چنانچه ميفرمايد أَ لَم أَعهَد إِلَيكُم يا بَنِي آدَمَ أَن لا تَعبُدُوا الشَّيطانَ يس آيه 60، و نيز ميفرمايد أَ فَرَأَيتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ جاثيه آيه 22، که هواي نفس را اطاعت ميكند كانّه اله خود ميپندارد و اطاعت شيطان ميكند كانه عبادت او را ميكند. | |||
إِلّا وَ هُم مُشرِكُونَ بر تمام اينها شرك بمعني اعم صادق است و اللّه العالم و رسوله و اوصيائه. | |||
290 | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
] | |||
(آیه 106)- در این آیه اضافه میکند: «و بیشتر آنها که مدعی ایمان به خدا هستند، مشرکند» و ایمانشان خالص نیست، بلکه آمیخته با شرک است» (وَ ما یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِکُونَ). | |||
ج2، ص455 | |||
ممکن است خودشان چنین تصور کنند که مؤمنان خالصی هستند، ولی رگههای شرک در افکار و کردارشان غالبا وجود دارد و لذا در روایتی از امام صادق علیه السّلام میخوانیم: «شرک در اعمال انسان مخفیتر است از حرکت مورچه». | |||
یک موحد خالص کسی است که غیر از خدا، معبودی به هیچ صورت در دل و جان او نباشد، گفتارش برای خدا، اعمالش برای خدا، و هر کارش برای او انجام پذیرد، قانونی جز قانون خدا را به رسمیت نشناسد. | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
