الرعد ٢٧: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link345 | آيات ۳۵ - ۲۷، سوره رعد]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link346 | هدايت به دست خدا است و صرف وجود آيت معجزه سبب ايمان آوردن نيست]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link347 | ايمان صرف ادراك نيست بلكه بايد تواءم با تسليم وقبول قلبى باشد]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link348 | حقيقت ترس از خدا و عدم منافات آن با اطمينان به خدا]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link349 | مراد از ((ذكر)) اعم از ذكر لفظى است]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link350 | توضيحى درباره اينكه دلها فقط به ذكر خدا آرام مى گيرند]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link351 | مراد از حيات طيبه و ((معيشت طوبى )) كه از آثار آرامش و اطمينان قلب است]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۰#link352 | بيان اقوال مختلف در ذيل ((طوبى لهم )) به نقل از مجمع البيان]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link353 | معناى جمله : ((اليه متاب ))]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link354 | بدون مشيت خداوند شگفت ترين آثار الهى نيز اثرى در هدايت گمراهان نخواهد داشت]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link355 | وجوهى كه در معناى آيه شريفه : ((و لو ان قرانا سيرت بهالجبال ... بل لله الامر جميعا)) گفته شده است]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link356 | سه وجه در معناى آيه : ((افلم يياءس الذين امنوا ان لو يشاء الله لهدى الناس جميعا))]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link357 | تهديد كفارى كه در ابتداى دعوت اسلام انكار و دشمنى پيشه كردند به نزول مصيبتها]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link358 | معناى قائم بودن خداى تعالى بر هر نفس و به هر آنچه مى كند]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link359 | احتجاجى بى سابقه عليه مشركين : اوصاف وفضائل شركاى خدا را بيان كنيد...]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۱#link360 | وعده به مؤ منان در مقابل وعيدى كه به كافران داده شد]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۲#link361 | بحث روايتى]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۲#link362 | رواياتى در ذيل جمله : ((الا بذكر الله تطمئن القلوب )) و بيان اينكه پيامبر (صلىالله عليه و آله ) و اهل بيت او (عليهم السلام ) مصاديق ذكر خدايند]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۲#link363 | چند روايت درباره شجره طوبى در ذيل جمله : ((طوبى لهم و حسن ماب ))]]

*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۴۲#link364 | رواياتى در ذيل آيه : ((و لو ان قرانا سيرت بهالجبال ...))]]