نُمَکّن

آیات شامل این کلمه

«نُمَکِّن» از مادّه «تمکین» در آیه فوق به معناى «نَجْعَل» است و «حَرَماً» مفعول آن است و گرنه «نُمکِّن» در معناى اصلى، که تمکین دادن است، به وسیله «فِى» متعدّى مى شود.

ریشه کلمه

• مکن‌ (۱۸ بار)

قاموس قرآن

راجه به مكان در «كون» سخن گفته‏ايم. افعالى از «مكن» مشتق اند از قبيل: امكن، مكن، تمكن و غيره كه همه به معنى قدرت واقتدار و قدرت دادن به كار مى‏روند. احتمال هست كه اصل همه «كون» باشد. [يوسف:21]. و همانطور به يوسف در سرزمين مصر تمكن و قدرت داديم [احقاف:26]. «اِنْ» در آيه نافيه است يعنى: گذشتگان را تمكن و قدرت داديم در آنچه به شما در آن تمكن نداديم (منظور اين است كه آنها از شما در قدرت و امكانات بيشتر بودند) . * [قصص:57]. گفته‏اند: معنى جعل به «نُمَكِنْ» تضمين شده يعنى: آيا براى آنها حرم امنى قرار نداديم كه ميوه‏هاى هرچيز به آن جمع مى‏شود؟ و بقولى «حرماً» ظرف است يعنى آيا آنها را در حرم امنى تمكن و قدرت نداديم؟. * [نور:55]. و حتما تمكن و تسلط مى‏دهد بدين آنها براى آنها، دينى كه بر آنها پسنديده است. * [انفال:71]. «اَمْكَنَ مِنْهُ» يعنى بر او تسلط و قدرت يافت: بيشتر به خدا خيانت كردند و خدا بر آنها مسلط شد و منكوبشان كرد. مكين: داراى مكانت و منزلت [يوسف:54]. تو امروز پيش ما محترم و مورد اعتمادى. [تكوير:20]. نيرومند و پيش خدا محترم است. * [مؤمنون:13]. [مرسلات:21]. گفته‏اند وصف رحم با مكين براى آن است كه رحم متمكن و قادر است كه نطفه را تربيت كند به نظر مى‏آيد منظور از آن عظمت قدر و بلند پايه بودن رحم است زيرا تنها محليكه رشد نطفه در آن ميسر و عملى است رحم است يعنى: سپس انسان را در قرارگاهى منيع و ممتاز قرار داديم.

کلمات نزدیک مکانی

وَ لَهُم لَم الْأَرْض فِي نَجْعَلَهُم لَکُم الْوَارِثِين مِن حَرَما مَا آمِنا أَ أَرْسَلْنَا أَرْضِنَا يُجْبَى أَئِمّة السّمَاء نُرِي إِلَيْه عَلَيْهِم مَکّنّاهُم نُتَخَطّف ثَمَرَات مِدْرَارا فِرْعَوْن قَرْن کُل مَعَک هَامَان جَعَلْنَا قَبْلِهِم الْهُدَى شَيْء رِزْقا الْأَنْهَار نَتّبِع

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...