الرحمن ٢٦

کُلُ‌ مَنْ‌ عَلَيْهَا فَانٍ‌

ترجمه

همه کسانی که روی آن [= زمین‌] هستند فانی می‌شوند،

|هر آن كس كه بر روى زمين است فناپذير است

هر چه بر [زمين‌] است فانى‌شونده است.

هر که روی زمین است دستخوش مرگ و فناست.

همه آنان که روی این زمین هستند، فانی می شوند.

هر چه بر روى زمين است دستخوش فناست،

هر کس که بر روی آن [زمین‌] است فناپذیر است‌

هر كه بر روى آن

همه‌ی چیزها و همه‌ی کسانی که بر روی زمین هستند، دستخوش فنا می‌گردند.

هر چه بر زمین [:طبیعت] تکیه زده، فانی است.

هر کس بر آن است نابود شود

الرحمن ٢٥	آیه ٢٦	الرحمن ٢٧
سوره : سوره الرحمن نزول : ٢ بعثت اطلاعات آماری تعداد کلمات : ٤ تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«عَلَیْهَا»: روی زمین. مرجع (ها) واژه (الارض) محذوف است که از سیاق کلام، مفهوم می‌گردد (نگا: نحل / ). «فَانٍ»: فانی. دستخوش فنا و نابودی. «کُلُّ مَنْ ...»: (نگا: قصص / ).

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

وَ لاَ تَدْعُ‌ مَعَ‌ اللَّهِ‌ إِلٰهاً... (۱) وَ لاَ تَدْعُ‌ مَعَ‌ اللَّهِ‌ إِلٰهاً... (۱)

کُلُ‌ نَفْسٍ‌ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ‌ وَ... (۱) وَ مَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِنْ‌ قَبْلِکَ‌... (۰) يَسْتَفْتُونَکَ‌ قُلِ‌ اللَّهُ‌... (۲)

تفسیر

• آيا ۱ - ۳۰، سوره الرحمن
• غرض و مفاد سوره مباركه الرحمن
• معناى ((الرحمن )) و اشاره به وجه اينكه در آغاز شمارش نعمت هاى مادى و معنوى ، تعليمقرآن را ذكر فرمود
• مقصود از اينكه خداوند به انسان ((بيان آموخت و اهميت بيان در زندگى بشر
• چند قول ديگر در معناى آيات : ((خلق الانسان ، علمه البيان ))
• مراد از سجده گياه و درخت براى خدا و وجه اينكه آيات دوم و سوم سوره عطف نشده اند
• منظور از رفع سماء و وضع ميزان
• مراد از ((ميزان )) در آيه (الا تطغوا فى الميزان و...)
• مخاطب در آيه : ((فباءى الاء ربكما تكذبان )) جن و انس است
• وجه اينكه در ضمن شمارش نعم الهى از شدائد و نقمت هاى قيامت خبر داده شده است
• مقصود از مشرقين و مغربين و معناى آيه : ((مرج البحرين يلتقيان ...))
• مراد از فناى هر كه بر زمين است و وجه اينكه آن را از جمله نعمتهاى الهى شمرده است
• مقصود از وجه خدا و بقاى آن ، و معناى ((ذوالجلال و الاكرام ))
• منظور از سؤ ال هر كه در آسمان و زمين است از خدا، و معناى اينكه خدا در هر روز در شاءنىاست
• (رواياتى در ذيلبرخى آيات گذشته )
• دو دريا على و فاطمه عليه السلام و لؤ لؤ و مرجان حسن و حسين عليه السلام اند

• آيه ۲۶-۳۰
• آيه و ترجمه
• تفسير:
• نكته ها:
• ۱ - حقيقت ((فنا)) چيست ؟
• ۲ - هر روز پديده تازه اى مى آفريند
• ۳ - حركت جوهرى

• تفسیر آیات

• تفسیر آیات

نکات آیه

۱ - مرگ و فنا، فرجام حتمى و نهایى همه زمینیان (کلّ من علیها فان)

۲ - گذرا بودن فرصت هاى زندگى، تذکرى به انسان در استفاده صحیح و بهینه از آن (کلّ من علیها فان) تذکر خداوند به فناى زمینیان، هشدارى به آنها است که از فرصت حیات بیشترین بهره بردارى کنند و امکانات خویش را در مسیر فانى دنیا هدر ندهند.

۳ - توجه به ناپایدارى زندگى دنیایى، هشدارى به انسان ها در فریفته نشدن به آن (کلّ من علیها فان)

موضوعات مرتبط

• انسان: تذکر به انسان ۲; هشدار به انسان ۳
• دنیاطلبى: اجتناب از دنیاطلبى ۳
• ذکر: ذکر فناپذیرى زندگى دنیوى ۳
• زمین: فرجام اهل زمین ۱; فناپذیرى اهل زمین ۱
• زندگى: فناپذیرى زندگى دنیوى ۲
• فرصت: استفاده از فرصت ۲
• مرگ: حتمیت مرگ ۱